حقوق امارات

امارات قواعد را عوض کرد. اگر در دبی سرمایه‌گذاری می‌کنید، واقعاً چه چیزی تغییر کرد

نخست در لینکدین منتشر شده

The UAE Just Changed the Rules. If You Invest in Dubai, Here's What Actually Moved.
توضیح: اصل این مطلب به زبان انگلیسی و به قلم من نوشته شده است. متن زیر ترجمهٔ فارسی آن است.

در اول ژوئن ۲۰۲۶، امارات قانون مدنی‌ای را جایگزین کرد که چهل سال دوام آورده بود. بیشتر گزارش‌ها روی تیتر اصلی متمرکز شدند — کاهش سن رشد از ۲۱ به ۱۸ سال. اما برای هر کس که در دبی سرمایه‌گذاری می‌کند، ملک دارد یا کسب‌وکاری اداره می‌کند، تغییرات آرام‌تر بسیار سنگین‌ترند. این است آنچه در عمل واقعاً جابه‌جا شد.

قرارداد حالا پیش از امضا شروع می‌شود

حسن نیت و افشا دیگر ادب نیستند — تکالیف قانونی‌اند که در جریان مذاکره اعمال می‌شوند، پیش از آنکه اصلاً قراردادی وجود داشته باشد. اگر اطلاعات اساسی را پنهان کنید یا پس از آنکه طرف مقابل هزینه کرد با سوءنیت میز را ترک کنید، می‌توانید مسئول باشید، حتی اگر هرگز قراردادی امضا نشده باشد. درس برای سرمایه‌گذار بی‌پرده است: ریسک حالا از میز مذاکره شروع می‌شود، نه از امضا.

وجه التزام‌های شما دیگر دست‌نیافتنی نیستند

جریمه‌های توافقی — دیرکرد، فسخ، خسارت تأخیر — حالا می‌توانند توسط دادگاه بازبینی و کاهش یابند، اگر گزاف باشند یا زیان واقعی را بازتاب ندهند. و اگر رفتار خودتان زیان را بدتر کرده باشد، غرامت شما به‌خاطر تقصیر مشترک کم می‌شود. قراردادهایی که زمانی نفوذناپذیر به‌نظر می‌رسیدند، حالا تابع تعدیل قضایی‌اند.

قانون حاکم را انتخاب کنید — صریح

قانون جدید به طرفین آزادی بیشتری در انتخاب قانون حاکم می‌دهد — اما ابهام را مجازات می‌کند. اگر روشن نگویید که حقوق داخلی امارات حاکم است یا مثلاً حقوق DIFC، دادگاه ممکن است قانونی را اعمال کند که هرگز در نظر نداشته‌اید. برای سرمایه‌گذار فرامرزی، شرط قانون حاکمِ سرسری حالا یک ریسک واقعی است.

قراردادهای چارچوبی به‌رسمیت شناخته می‌شوند

روابط بلندمدت و تکرارشونده حالا می‌توانند زیر یک قرارداد چارچوبی بنشینند که شرایط اساسی را از پیش تعیین می‌کند — سریع‌تر، ارزان‌تر و یکدست‌تر برای هر کس که در امارات معاملهٔ مکرر دارد.

ثبت دیگر اختیاری نیست

برخی حقوق — مثلاً حق احداث بنا بر پایهٔ انتفاع از ملک — حالا باید نزد مرجع ثبت شوند، وگرنه باطل‌اند. کاغذبازی‌ای که زمانی می‌شد به تعویق انداخت، امروز تعیین می‌کند که آیا اصلاً حق شما وجود دارد یا نه.

و برای ترکه: بی‌وارث، بی‌بهره

سرمایه‌گذار خارجی‌ای که در امارات بدون وارثِ قابل‌احراز فوت کند، دارایی محلی‌اش حالا به وقف خیریه اختصاص می‌یابد. برنامه‌ریزی ارث دیگر مسئلهٔ «بعداً» نیست.

رشتهٔ پیوندِ همهٔ این‌ها ساده است. امارات سرمایه‌گذاری را سخت‌تر نکرده — آمادگی را تعیین‌کننده کرده است. قانون جدید کسانی را که قرارداد، ساختار و ثبت‌هایشان با آن هم‌راستاست پاداش می‌دهد، و کسانی را که فرض کرده‌اند قواعد قدیم هنوز برقرار است بی‌سروصدا جریمه می‌کند.

اگر سرمایهٔ شما به دبی می‌رسد، پرسش دیگر «آیا معامله خوب است؟» نیست. این است که «آیا ساختار من برای قانونی که حالا حاکم است ساخته شده؟»